Πώς το παρελθόν μας επηρεάζει τον ρόλο μας ως γονείς;

Ο καθένας μας φέρει ένα δικό του φορτίο, ένα δικό του παρελθόν. Ο ερχομός ενός παιδιού μπορεί να μας ξυπνήσει τραύματα από το παρελθόν μας. Το παρελθόν μας ως παιδιά μας ακολουθεί και στην ενήλικη ζωή μας και φυσικά επηρεάζει τον ρόλο μας ως γονείς. 

Πότε το παιδί αρχίζει να έχει αναμνήσεις;

Οι έρευνες δεν έχουν καταλήξει ακριβώς στο πότε ένα παιδί αρχίζει και έχει αναμνήσεις. Έρευνες δείχνουν ότι μετά τα 10 οι μνήμες αρχίζουν και είναι πολύ πιο σταθερές από πριν. Αυτό όμως δε σημαίνει πως τα παιδιά δεν έχουν αναμνήσεις από τα πιο πρώιμα χρόνια. Παρόλο όμως που το παιδί μπορεί να μη θυμάται γεγονότα, μέσα του χτίζονται συναισθήματα. Κάποια από αυτά τα συναισθήματα μπορεί να είναι τραυματικά. Αυτά τα τραύματα σε τόσο μικρές ηλικίες είναι πάρα πολύ δύσκολο, έως αδύνατο, να τα ανακαλέσει ένας ενήλικας. 

Ο ερχομός του μωρού

Ο ερχομός ενός μωρού πολύ συχνά μας βάζει ασυνείδητα στη διαδικασία να θυμηθούμε το πως νιώθαμε όταν ήμασταν μωρά. Τα συναισθήματα όμως αυτά δεν είναι πάντα εύκολα και πολλές φορές μας αναγκάζουν να επαναλαμβάνουμε τα λάθη των γονιών μας. Δηλαδή, να αποτραβιόμαστε από το παιδί ή να το κάνουμε να νιώθει μοναξιά, καθώς μέσα μας είναι χαραγμένο ως κάτι «φυσιολογικό» στην συγκεκριμένη ηλικία. 

Διαβάστε επίσης

Τα συναισθήματα προς το παιδί

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώσουμε αρνητικά συναισθήματα ή δυσφορία σε σχέση με το παιδί. Πολλές φορές δαιμονοποιούμε αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα, ενώ στην πραγματικότητα όπως μπορούμε να τα βιώσουμε σε κάθε άλλη σχέση της ζωής μας είναι φυσιολογικό να τα βιώνουμε και με το παιδί μας. Το πρόβλημα όμως έρχεται ακόμη και όταν επιμένουμε να αγνοούμε αυτά τα συναισθήματα θεωρώντας τα μη φυσιολογικά, από ντροπή ή ενοχή. Με αυτό τον τρόπο μπαίνουμε στην διαδικασία να μην τα συζητάμε και να μην τα επεξεργαζόμαστε. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μέσα μας να μεγαλοποιούνται. 

Το αποτέλεσμα της μη επεξεργασίας

Όταν δεν επεξεργάζομαι τα συναισθήματά μου από το παρελθόν, δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν. Το μόνο που καταφέρνω είναι να τα γιγαντώνω μέσα μου. Θέλοντας λοιπόν να προστατευθώ από τα δύσκολα αυτά συναισθήματα εγκαταλείπω όχι πρακτικά αλλά συναισθηματικά το ρόλο μου ως γονέας, αλλά και το ίδιο το παιδί. Πολλές φορές αδιαφορώ για όσα μου λέει, απομακρύνομαι, θυμώνω εύκολα, το τιμωρώ κλπ. Αυτές οι συμπεριφορές εγείρονται καθώς παλινδρομούμε στο στάδιο που βρίσκεται το παιδί και επιθυμούμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Πολλές φορές έρχεται στην επιφάνεια μία αίσθηση αναξιότητας ή αδυναμίας να ανταποκριθούμε στο ρόλο μας ως γονείς. Πιέζουμε τα παιδιά να γίνουν ανεξάρτητα είναι ικανοποιούν κάποιες ανάγκες τους πολύ πριν έρθει το αναπτυξιακό στάδιο που θα μπορούν να το κάνουν. 

Ο αντίκτυπος

Ως ενήλικες είναι πολύ δύσκολο να παραδεχτούμε κάτι για το οποίο δε θυμόμαστε τίποτα. Τα τραύματα όμως περνούν από γενιά σε γενιά. Χρειάζεται εμείς να προστατέψουμε τα παιδιά μας ώστε να μην διαιωνίζονται τα τραύματα.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

  • Αυτοπαρατήρηση. Αρχικά χρειάζεται να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας κάθε στιγμή ώστε να καταλάβουμε τι αισθανόμαστε. Εάν απλά αντιδράσουμε χωρίς κάποια σκέψη θα έχουν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του δεσμού με το παιδί καθώς η αντίδραση μας μπορεί να είναι ανεξήγητη
  • Χρειάζεται να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα μας και να τα αποδεχόμαστε. Ξέρω πως αυτό μπορεί να είναι πάρα πολύ δύσκολο καθώς το να νιώσω δυσάρεστα συναισθήματα για το παιδί μου μπορεί να μου φέρει ντροπή. Η αποδοχή όμως είναι το πρώτο βήμα για να μπορέσω να επιλύσω ένα θέμα.

Διαβάστε επίσης

  • Θα πρέπει να καταλάβουμε πως η παραδοχή των αρνητικών συναισθημάτων μας κάνει πιο δυνατούς και όχι πιο αδύναμους. Μας φέρνει πιο κοντά στην ψυχική υγεία από την άρνηση των δυσάρεστων συναισθημάτων. Καταλαβαίνοντας το συναίσθημα και αποδέχοντας το μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε.
  • Χρειάζεται να σεβόμαστε το συναίσθημα του παιδιού και να βάζουμε σε πρώτο πλάνο την σχέση. Η σχέση μας με το παιδί μπορεί να έρθει μέσα από ρήξεις και επιδιορθώσεις. 
  • Χρειάζεται να ακούσετε τον εαυτό σας όταν έχει ανάγκη να πάρει ένα διάλειμμα. 
  • Προσπαθήστε να μπείτε στη θέση του παιδιού και να αισθανθείτε κι εσείς πώς νιώθει το παιδί, ή πώς νιώθατε εσείς την ηλικία του. 

Διαβάστε επίσης

Ιδρυτικό Μέλος allaboutparents.gr | Positive Parenting

Ψυχολόγος  MSc

Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια

Ειδίκευση στις Μαθησιακές Δυσκολίες

Μέλος Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης & Ψυχοθεραπείας (IARPP)

6985810793

adamopouloukonstantina1@gmail.com