Γιατί τα παιδιά δεν πρέπει να κοιμούνται με τους γονείς;

Στην χώρα μας, όλο και πιο συχνά παρατηρείται το φαινόμενο του να κοιμούνται οι γονείς μαζί με τα παιδιά. Το ζήτημα αυτο ειναι αρκετά αμφιλεγόμενο. Υπάρχουν έρευνες που υποστηρίζουν και τις δύο απόψεις. Επιπλέον κάθε ειδικότητα όπως παιδίατροι, ψυχολόγοι, νευρολόγοι  εκφράζει μία διαφορετική άποψη, όπου και πάλι υπάρχουν αντικρουόμενα επιχειρήματα. Σήμερα θα εξετάσουμε το ζήτημα, ως προς τα οφέλη ή μη για το παιδί σε ένα ψυχικό κομμάτι. Φυσικά η απόφαση είναι στο χέρι κάθε οικογένειας ξεχωριστά και δεν υπάρχει μία απάντηση για όλους.

 Είναι λογικό, οι γονείς να σκέφτονται πως αρχικά καλό είναι να έχουν την κούνια του μωρού στο δωμάτιο τους. Και χρειάζεται αρχικά και για το βρέφος και την άμεση επαφή με τον γονέα, αλλά και για τον γονέα η επαφή αυτή είναι σημαντική. Αυτή η αρχή όμως συνήθως δεν μπορεί να διακοπεί σε μεταγενέστερη ηλικία. Να τονίσουμε στο σημείο αυτό  πως θα πρέπει να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας , εαν επιθυμούμε να κοιμόμαστε με το μωρό.
 
Βρες με! Ώρα για ύπνο, κάνε κλικ στην εικόνα για να δίνει δικό σου

Διαβάστε επίσης

Ποια είναι τα μειονεκτήματα του να κοιμόμαστε με τα παιδιά όσο μεγαλώνουν;

  • Και σε προηγούμενό μου άρθρο έχω τονίσει την αναγκαιότητα οι γονείς να διατηρούν την σχέση τους και μετά την γέννηση των παιδιών. Αυτό είναι ωφέλιμο για όλη την οικογένεια. Η παρουσία των παιδιών στον γονεϊκό χώρο για αρκετά χρόνια, εμποδίζει την επαφή των γονιών.
  •   Ένα ακόμη μειονέκτημα είναι οι διαταραχές του ύπνου. Τα παιδιά έχουν άλλες ανάγκες στον ύπνο από τους γονείς. Αυτό σημαίνει ένας προβληματικός ύπνος και για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς. Θέματα μνήμης, κόπωσης, άγχους κ.α.
  •  Θα είναι δύσκολο έως αδύνατο να διακοπεί κατά την πάροδο του χρόνου. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και δεν κοιμούνται μόνα (π.χ. φτάνοντας στα 3, 4 έτη) , όταν ο γονιός αποφασίσει πως πρέπει να διεκδικήσει το κρεβάτι του, θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα υπερμέγεθες άγχος αποχωρισμού. Αυτό δεν είναι κάτι απλό καθώς στο κάθε παιδί μπορεί να εκφραστεί με πολλούς τρόπους, κάποιοι από τους οποίους είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτοί ως αποτέλεσμα αυτής της διακοπής, όπως σωματικά συμπτώματα, πόνοι, θυμός, κρίσεις πανικού, φοβίες και πολλά ακόμη συμπτώματα.
  •  Τα παιδιά δεν μαθαίνουν την αυτονομία. Δεν γνωρίζουν πώς να είναι μόνα και αυτό φυσικά επηρεάζει και την ενήλικη ζωή τους. Η μη αυτονομία επηρεάζει ακόμη την αυτοπεποίθηση τους, καθώς θεωρούν πως δεν μπορούν να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις.
  • Τα παιδιά αποκλείονται από δραστηριότητες εκτός σπιτιού. Δεν μπορούν να ακολουθήσουν εκδρομές και ούτω καθεξής, ακόμη πολλές φορές δεν μπορούν να βρίσκονται σε κανέναν χώρο χωρίς την παρουσία του γονιού (άγχος αποχωρισμού) όπως το σχολείο.

Διαβάστε επίσης

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

1. Καλό θα ήταν από την μικρή ηλικία το παιδί να έχει τον χώρο του και να είναι σαφής ο διαχωρισμός και το όριο του χώρου του παιδιού και του γονιού.
 

2. Στην περίπτωση που δεν έχει γίνει το νούμερο 1, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την σοβαρότητα του προβλήματος και να αποφασίσουμε ότι πράγματι θέλουμε να βάλουμε ένα τέλος.

 

3. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι πως το παιδί θα αντισταθεί σθεναρά και με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ακόμη και ιδιαίτερα χειριστικούς. Θα πρέπει να μείνουμε πιστοί στην απόφασή μας και να αντέξουμε και τα κλάματα και οποιαδήποτε άλλη αντίδραση.

 

4. Αν υπάρχει κάποιο πρόσωπο που το παιδί εμπιστεύεται, καλό είναι αρχικά να το βάζει αυτός για ύπνο, καθώς οι γονείς βιώνονται ως κακά αντικείμενα. Θα πρέπει να αντέξουμε πως το παιδί θα έχει αρνητικά συναισθήματα για εμάς για κάποιο διάστημα. Αλλά έπειτα η σχέση θα επανέλθει με πιο δυνατές βάσεις.

 

5. Χρησιμοποιήστε ένα μοντέλο εκμάθησης συμπεριφοράς με τη σταδιακή αφαίρεση της γονικής άνεσης και της παρουσίας στην ώρα του ύπνου που αντικαθίσταται με την ενασχόληση των γονέων και τη φροντίδα πριν και μετά τον ύπνο.

 

6. Συζητήστε! Εξηγείστε στα παιδιά την αναγκαιότητα αυτής της αλλαγής αρχικά για τα ίδια και έπειτα για εσάς. Είναι σημαντικό να αντιληφθούν τα παιδιά το γιατί. Μια διακοπή χωρίς εξήγηση θα είναι βίαιη και τρομαχτική για τα παιδιά, τα οποία πιθανότατα θα βιώσουν αισθήματα ενοχής.

Εξηγείστε τους, όσες φορές χρειαστεί!   Χρειάζεται υπομονή και φυσικά δεν σημαίνει πως με την εξήγηση τα παιδιά θα παραδώσουν τα όπλα εύκολα.

Διαβάστε επίσης

Σε κάθε περίπτωση, η κάθε οικογένεια παίρνει τις δικές της αποφάσεις ζυγίζοντας τα οφέλη ή μη της συγκοίμησης. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, αρκει να είμαστε ενήμεροι ψυχικά για τους λόγους που επιλέγουμε ή όχι να κοιμόμαστε με τα παιδιά και να είμαστε ενημερωμένοι από διαφορετικές πλευρές.

Αρχική δημοσίευση: Teacher’s Blog

Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια,

Ψυχολογία BSc, MSc

Μέλος Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης & Ψυχοθεραπείας (IARPP)

6985810793

adamopouloukonstantina1@gmail.com