«Elf: Το Ξωτικό των Χριστουγέννων» Πρόταση Ταινίας

Καλησπέρα αγαπητοί φίλοι, εύχομαι να έχετε μια «Καλή Χρονιά» με υγεία πάνω απ’ όλα, χαρά και ευτυχία στις οικογένειες σας! Εμείς πιστοί στο κινηματογραφικό μας  ραντεβού, σας προτείνουμε μία ταινία ώστε να δείτε σήμερα με τις οικογένειές σας. Η ταινία για την οποία θα μιλήσουμε είναι το «Elf: Το Ξωτικό των Χριστουγέννων». Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Γουίλ Φέρελ, Τζέιμς Κάαν κ.α., είναι σε σκηνοθεσία του Τζον Φαβρό & σε σενάριο του Ντέιβιντ Μπέρενμπαουμ. 

Η υπόθεση

Στο έργο γνωρίζουμε τον Μπάντι, ένα αγόρι που μεγάλωσε πλάι στον Άγιο Βασίλη, που όταν ήταν μικρός κρύφτηκε σε έναν από τους σάκους με τα δώρα και ο Άγιος Βασίλης τον πήρε κατά λάθος μαζί του στον Βόρειο Πόλο. Εκεί υιοθετήθηκε από ένα ξωτικό και προσπάθησε να ενταχθεί στην κοινωνία τους και να δουλέψει στο εργαστήριο των μαγικών παιχνιδιών. Μάταια, όμως, καθώς μεγαλώνοντας φάνηκε η ανθρώπινη φύση του και κόντεψε να καταστρέψει το εργαστήριο με τις απροσεξίες του! Αποφασίζει, λοιπόν, να επιστρέψει στον κόσμο των ανθρώπων για να βρει τους πραγματικούς του γονείς και να τους μεταδώσει το πνεύμα των Χριστουγέννων…

Λίγα λόγια για την ταινία

Το «Elf» πρόκειται για μία ταινία αμιγώς στο κλίμα των εορτών, με ανάλαφρη πλοκή που καταφέρνει με την παιχνιδιάρικη ερμηνεία του Γουίλ Φέρελ να μεταφέρει λίγο από το κλίμα των εορτών στο σπίτι μας. Είμαι σίγουρος ότι οι ειδικά οι μικροί μας φίλοι θα ενθουσιαστούν και θα περάσουν όμορφα την ώρα τους. Πόσο μάλλον αν τη δείτε οικογενειακώς!

Διαβάστε επίσης

Αυτή ήταν η πρόταση ταινίας για την πρώτη ημέρα του έτους. Εύχομαι να την απολαύσετε και να περάσετε όμορφα. Και ξεχνάτε «να βλέπετε ταινίες, σας κάνουν καλό»! Καλή χρονιά!

Γιάννης Βανταράκης

Προτάσεις Θεάτρου & Κινηματογράφου

Συνεντεύξεις

johnvantarakis86@gmail.com

Oνομάζομαι Ιωάννης Βανταράκης, γεννημένος και μεγαλωμένος στον Βύρωνα, με μία 4χρονη στάση στην πανέμορφη Βέροια. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μία ιδιαίτερη αγάπη για τον κινηματογράφο, αργότερα για το θέατρο, ταυτόχρονα πάντοτε με τη μουσική, τα βιβλία και γενικά με ό,τι αφορούσε τις τέχνες. Πιστεύω ότι είναι οι αφορμές που γεννούν στον άνθρωπο το συναίσθημα του να αγαπήσει τον εαυτό του πρώτα και στη συνέχεια τον συνάνθρωπο του, καθώς και να μπορέσει να κατανοήσει την ομορφιά του διαφορετικού, χωρίς να το σκοτώνει.