Πασχαλινές ταινίες που έγραψαν ιστορία στο κινηματογράφο

Πασχαλινές ταινίες που έγραψαν ιστορία στο κινηματογράφο

Καλημέρα αγαπητοί φίλοι του allaboutparents.gr. Το συγκεκριμένο αφιέρωμα το είχαμε κάνει και πέρυσι, προτείνοντας κάποιες ταινίες στο κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδας. Φέτος, είπαμε να το επαναλάβουμε, ώστε να μπείτε και πάλι στο κλίμα του Πάσχα μέσω του κινηματογράφου, προσφέροντάς σας τρεις κλασικές ταινίες που έχουν γράψει ιστορία.

Οι τρεις λοιπόν ταινίες που θα προτείνουμε είναι το "Μπεν-Χουρ",​ ​ο "Βαραββάς" και ο "Χριστός ξανασταυρώνεται". 

1. Μπεν Χουρ

Ξεκινάμε με το επικό από όποια μεριά και να το δεις​,​ Μπεν-Χουρ,​ ​γυρισμένο το 1959​, ​σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ​ και ​σενάριο Καρλ Τάνμπεργκ​.​ ​Είναι ​βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Λιου Ουάλλας,​ με πρωταγωνιστές τους Τσάρλτον Ήστον,​ ​Τζακ Χόκινς Στίβεν Μπόιντ και ​με ​ένα πολυπληθές καστ από ηθοποιούς και κομπάρσους να ακολουθεί.

Η ιστορία

Η ιστορία επικεντρώνεται στη φιλία ανάμεσα στον Μεσσάλα και τον Ιουδαίο​, ​Μπεν-Χουρ.​ ​Ο Χουρ κατηγορείται άδικα για την απόπειρα δολοφονίας ενός Ρωμαίου κυβερνήτη και αναγκάζεται να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του ως σκλάβος σε γαλέρα,​ ​χωρίς να σταματάει όμως να έχει στο μυαλό του και να αποζητά την εκδίκηση προς τον Μεσσάλα.​ ​Μία εκδίκηση που θα θελήσει να εκπληρώσει στην περίφημη αρματοδρομία που θα λάβει μέρος​, η οποία​ έχει αφήσει εποχή στην ιστορία του κινηματογράφου.
Η ιστορία μας δείχνει μαζί με την διαδρομή του Μπεν Χουρ​, ​εκείνη του Ιησού και ορισμένες στιγμές ​μας φανερώνει πώς​ διασταυρώνονται μεταξύ τους.​ ​Την δύναμη του ανθρώπου​,​ σε συνδυασμό με του Θεανθρώπου και π​ώ​ς αλληλεπιδρ​ούν​ με σκοπό τη σωτηρία της ψυχής και την εύρεση γαλήνης.​ ​Το Μπεν-Χουρ​,​ ανεξαρτήτως αν σου αρέσει το σινεμά ή όχι​,​ είναι μία ταινία που θα πρέπει να δείτε. 

Μικρά μυστικά της ταινίας

1)​ ​Ήταν υποψήφια για 12 Όσκαρ​, ​κερδίζοντας τα 11​,​ ρεκόρ θεσμού που ισοφάρισε το τρίτο μέρος του Άρχοντα των ​Δ​αχτυλιδιών​.​
2)​ ​Το 2016 γυρίστηκε ένα ριμέικ της ταινίας​,​ που καλύτερα όμως να ​μη ​θυμόμαστε.
3)​ ​Το ογκώδες βιβλίο κυκλοφόρησε το 1880 και γνώρισε τεράστια επιτυχία​, ​εκθρονίζοντας σε πωλήσεις ​την ​“Καλύβα του μπάρμπα-Θωμά”.​ ​Έμεινε έτσι πρώτο σε πωλήσεις μέχρι να το ξεπεράσει το “Όσα παίρνει ο άνεμος”​ ​της Μάργκαρετ Μίτσελ​, ​το 1936.   

2. Βαραββάς

Η επόμενη ταινία που προτείνουμε είναι ο Βαραββάς​, ​με τον Άντονι Κουίν στον πρωταγωνιστικό ρόλο και ένα θαυμάσιο επιτελείο ηθοποιών δίπλα του​,​ όπως οι Τζακ Πάλανς,​ ​Σιλβάνα Μανγκάνο,​ ​Έρνεστ Μποργκάιν κ.α.​ ​Η ταινία βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1961​,​ ενώ την σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Ρίτσαρντ Φλάισερ και το σενάριο έχει γράψει ο Κρίστοφερ Φράι.

Η ιστορία

Η ταινία ακολουθεί τον Βαραββά από τη στιγμή της ελευθερίας του από τον Πόντιο Πιλάτο.​ ​Πανηγυρίζοντας την απελευθέρωσή του​,​ πηγαίνει στην Ραχήλ​, ​η οποία τον περιφρονεί διότι εκείνη πιστεύει στη​ ​διδασκαλία του Ιησού.​ ​Εκείνος την ειρωνεύεται​,​ αλλά οι φόβοι και οι ενοχές τον βασανίζουν,​ ​η Ραχήλ λιθοβολείται για την πίστη της και ο Βαραββάς ξαναγυρίζει στο έγκλημα.
Ο Βαραββάς κατά τη γνώμη μου είναι από τους ήρωες που ακουμπά περισσότερο στην ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία και ψυχισμό.​ ​Ένας άνθρωπος που βασανίζεται για το τ​ι​ είναι σωστό και τ​ι ​λάθος,​ ​από την στιγμή που απελευθερώνεται μέχρι ​και ​το τέλος η ζωή του.​ ​Ψάχνει να βρει τη λύτρωση​, ​η οποία έρχεται μόνο με τον θάνατο του.

Μικρ​ό​ μυστικ​ό με αφορμή την ταινία

1)​ ​Ο διασημότερος ρόλος του Άντονι Κουίν είναι αυτός του “Αλέξη Ζορμπά”​,​​ ​σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη.   

3. Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Το αφιέρωμα μας κλείνει μία ταινία που μυρίζει Ελλάδα, καθώς πρόκειται για το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, σε σκηνοθεσία του Ζυλ Ντασέν. To σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε την Μελίνα Μερκούρη, τον Ζαν Σερβέ Πιερ Βανέκ κ.α. Τη μουσική έχει γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις και τα κοστούμια σχεδίασε ο Γιάννης Τσαρούχης.   

Η ιστορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα το 1957 και μας μεταφέρει στη Λυκόβρυση, ένα ελληνικό χωριό της Ανατολής όπου υπάρχει το έθιμο της αναπαράστασης των Παθών, κάθε επτά χρόνια. Ο παπα-Γρηγόρης μαζί με τους προεστούς επιλέγουν τα πρόσωπα που θα λάβουν μέρος: τον Χριστό θα υποδυθεί ο Μανολιός, ένας απλός αγαθός βοσκός, τον Ιωάννη, ο Μιχελής ο γιος του άρχοντα Πατριαρχέα, τον Ιούδα ο Παναγιώταρος και την Μαγδαληνή η χήρα Κατερίνα.

Τι θα συμβεί όμως όταν πρόσφυγες φτάσουν από κάποιο μακρινό χωριό που λεηλάτησαν οι Τούρκοι και θα ζητήσουν καταφύγιο, έχοντας μοναδικά υπάρχοντα ό,τι κατάφεραν να πάρουν μαζί τους;

Ο Ζ.Ντασέν μας μεταφέρει όλο το μυστικισμό του έργου, σε συνδυασμό με τον θρησκευτικό του χαρακτήρα αλλά και τον παραλογισμό που επικρατεί στους κατοίκους και στους ήρωες μας φυσικά. Οι κάτοικοι του χωριού είναι μία μικρογραφία της σύγχρονης κοινωνίας που ζούμε και τους συναντάμε κάθε στιγμή στην καθημερινότητα μας, προσπαθώντας να συνυπάρξουμε αρμονικά  μεταξύ μας.

Μικρά μυστικά της ταινίας

1) Ο Χριστός ξανασταυρώνεται γυρίστηκε και τηλεοπτική σειρά την περίοδο 1975-76 στην Ερτ, σημειώνοντας υψηλή τηλεθέαση σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και τους Κάτια Δανδουλάκη, Αλέξη Γκόλφη, Ανδρέα Φιλιππίδη και Γιώργο Φούντα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.   
2) Το βιβλίο γράφτηκε το 1948 όσο ο Καζαντζάκης βρισκόταν στο Αντίμπ της Γαλλίας.    
3) Ο Αλέξης Γκολφινόπουλος ο οποίος υποδύθηκε τον Μανωλιό-Χριστό στην τηλεοπτική σειρά πέθανε άστεγος, μόνος και ξεχασμένος, επιβεβαιώνοντας έτσι την “κατάρα του Χριστού” που ακολουθούσε όσους ηθοποιούς ερμήνευαν αυτόν τον ρόλο.

Αυτό ήταν λοιπόν και το φετινό μας αφιέρωμα στις πασχαλινές ταινίες. Ελπίζω να σας άρεσε και να τις απολαύσουν όσοι θελήσουν να τις δουν. Ραντεβού του χρόνου, “Καλή Ανάσταση” και μην ξεχνάτε: να βλέπετε ταινίες, γιατί σας κάνουν καλό.       

Διαβάστε επίσης

Γιάννης Βανταράκης

Προτάσεις Θεάτρου & Κινηματογράφου

Συνεντεύξεις

johnvantarakis86@gmail.com

Oνομάζομαι Ιωάννης Βανταράκης, γεννημένος και μεγαλωμένος στον Βύρωνα, με μία 4χρονη στάση στην πανέμορφη Βέροια. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μία ιδιαίτερη αγάπη για τον κινηματογράφο, αργότερα για το θέατρο, ταυτόχρονα πάντοτε με τη μουσική, τα βιβλία και γενικά με ό,τι αφορούσε τις τέχνες. Πιστεύω ότι είναι οι αφορμές που γεννούν στον άνθρωπο το συναίσθημα του να αγαπήσει τον εαυτό του πρώτα και στη συνέχεια τον συνάνθρωπο του, καθώς και να μπορέσει να κατανοήσει την ομορφιά του διαφορετικού, χωρίς να το σκοτώνει.