«Το παιδί μου δυσκολεύεται να φάει»: Πρακτικός οδηγός διατροφικής διαχείρισης

Η δυσκολία στην κατανάλωση φαγητού χαρακτηρίζεται από απροθυμία στην κατανάλωση φαγητού ή δοκιμής νέων τροφίμων, με την παράλληλη ύπαρξη ισχυρών διατροφικών προτιμήσεων. Από τη γέννηση μας κιόλας, έχουμε μια έμφυτη προτίμηση στις γλυκιές και αλμυρές γεύσεις και την απόρριψη για τις ξινές και πικρές.


Η διαδικασία εισαγωγής των συμπληρωματικών τροφίμων είναι καίρια για την δημιουργία μιας υγιούς και ισορροπημένης σχέσης με το φαγητό, που θα περιέχει ποικιλία τροφίμων.


Αυτό που έχει φανεί έως τώρα είναι ότι η διατροφή αυτών των παιδιών υστερεί σε πρόσληψη:

  • Φυτικών ινών

  • Πρωτεΐνης

  • Σίδηρο και Ψευδάργυρο

  • Κρέατος και λαχανικών


Ακόμα, λόγω της μειωμένης πρόσληψης φυτικών ινών είναι πιο συχνό να έχουν σκληρή υφή κοπράνων. Τα προβλήματα στην σίτιση φτάνουν στο απόγειο τους στην ηλικία των 2 ετών. Ακόμα πολλές φορές, συνοδεύονται και από το αυξημένο άγχος της οικογένειας και μπορεί να προκαλέσουν στο παιδί προβλήματα που αφορούν την εξέλιξη του σωματικού βάρους και έλλειψη θρεπτικών συστατικών, όπως και μακροχρόνια προβλήματα συμπεριφοράς.


Ο απογαλακτισμός είναι μια διαδικασία που συμβαίνει με την διαδικασία εισαγωγής στερεών τροφών, όμως απαιτεί πρώτα να έχει γίνουν τα απαραίτητα νευροαναπτυξιακά επιτεύγματα και είναι ένα μέσο κοινωνικοποίησης.


Προβλήματα στην σίτιση:


Χωρίζονται στις εξής κατηγορίες: οργανικά, συμπεριφορικά αίτια ή και σε συνδυασμό αυτών των δύο. Τα οργανικά αίτια μπορεί να είναι λόγω κρανιοεγκεφαλικών δυσμορφιών, καρδιοαναπνευστικών ασθενειών ή νευρολογικής δυσλειτουργίας. Τα συμπεριφορικά αίτια μπορεί να σχετίζονται με δυσφαγία, χωρίς όμως να υπάρχει προφανής οργανικός λόγος. Φαρυγγίτιδα ή άλλα οδοντικά προβλήματα ή στοματική υπερευαισθησία μπορεί να είναι λόγοι που να δυσκολεύουν τη σίτιση.


Μερικά προβλήματα όπως είναι: η άρνηση σίτισης, η άτακτη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του φαγητού, η δυσκολία στην αποδοχή του φαγητού και η αποτυχία του να μπορούν να σιτίζονται αυτόνομα. Γεγονός είναι ότι αν αυτά τα προβλήματα δεν λυθούν τότε θα συνεχίζουν να υπάρχουν.


Πρακτικές οδηγίες που θα βελτιώσουν την κατάσταση:


  • Εισαγωγή τροφίμων που θα βελτιώσουν την ικανότητα μάσησης των παιδιών από την ηλικία των 6 μηνών κιόλας.

  • Υποστήριξη των μητέρων κατά την ηλικία του 2ου έτους, όπου τα παιδιά έχουν μια φυσική τάση να είναι επιφυλακτικά με νέα τρόφιμα.

  • Παροχή φρέσκων φρούτων.

  • Κατανάλωση του ίδιου φαγητού από τη μητέρα και το παιδί.

  • Αποφυγή κατανάλωσης έτοιμων προετοιμασμένων γευμάτων για μωρά.

  • Πολλαπλή έκθεση των παιδιών στο νέο τρόφιμο – 10 με 20 φορές

  • Αποφυγή αντιπερισπασμών όπως είναι η κατανάλωση φαγητού μαζί με τηλεόραση μιας και μπορεί να παρέμβει στην αυτό-ρύθμιση του αισθήματος του κορεσμού και της πείνας, που οδηγεί στην άρνηση για φαγητό ή για υπερφαγικό επεισόδιο.

  • Χτίσιμο ρουτίνας και συνηθειών γύρω από το γεύμα μπορεί να βελτιώσει την πρόσληψη τροφής.

  • Αποφυγή χρήσης του φαγητού ως μέσο επιβράβευσης για να μην του δίνεται λανθασμένο μήνυμα.

  • Εξασφάλιση του αισθήματος της πείνας πριν το γεύμα: η κατανάλωση του γεύματος αυξάνεται όταν είναι πεινασμένο, για αυτό απέφυγε τα πολλά σνακ και τα αναψυκτικά με ζάχαρη μέσα στην ημέρα.

  • Κατανάλωση φαγητού σε ήρεμο και ευχάριστο περιβάλλον.

  • Αποφυγή τροφίμων πλούσιων σε λιπαρά και ζάχαρη για όλη την οικογένεια και όχι μόνο για τα παιδιά, για να μην νιώθουν ότι αυτά τα τρόφιμα έχουν κάποια παραπάνω «αξία».

  • Προώθηση του αισθήματος της πείνας: το παιδί θα πρέπει να ξεκινάει το φαγητό στα πρώτα 15 λεπτά που αυτό σερβίρεται στο τραπέζι και να τελειώνει 20 λεπτά αργότερα. Αν ως τότε το παιδί δεν έχει φάει μέσα σε 30 – 35 λεπτά από τότε, το φαγητό θα πρέπει να απομακρύνεται από το τραπέζι.

  • Ενδιάμεσα από τα γεύματα καλό είναι να δίνεται νερό και όχι χυμός ή άλλα ροφήματα πλούσια σε ζάχαρη.

  • Σερβίρισμα μικρών ποσοτήτων φαγητού, για να μην τρομάξει το παιδί από τον όγκο του γεύματος.

  • Αν το παιδί νιώσει άσχημα (π.χ. κάνει εμετό) μετά από την κατανάλωση ενός νέου τροφίμου, καλό είναι να στραφείτε στη δοκιμή ενός φαγητού πιο κοντά στις προτιμήσεις του παιδιού.

  • Συνδύασε σε μικρή ποσότητα νέα τρόφιμα, με άλλα που αποδέχεται το παιδί και έπειτα σταδιακά αύξησε την αναλογία τους.

Μαρία Μεντζέλου

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος με M.Sc. Κλινική Διατροφή

Εξειδίκευση στο Life Coaching και στο NLP (Πανεπιστήμιου Αιγαίου)

6984515475

maria.mentzelou@hotmail.com

Ονομάζομαι Μαρία Μεντζέλου και το επαγγελματικό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα με την αποφοίτηση μου από το τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής, του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, με βαθμό πτυχίου 8,34. Το ταξίδι στη γνώση συνεχίστηκε και το 2018 με την ολοκλήρωση με άριστα του μεταπτυχιακού στην Εφαρμοσμένη Διαιτολογία – Διατροφή με κατεύθυνση την Κλινική Διατροφή, μιας και προτεραιότητα μου είναι να σε βοηθήσω προσφέροντας τα μέγιστα ώστε να βελτιωθεί ο τρόπος ζωής σου, ανεξαρτήτως προβλημάτων υγείας. Ερευνητικά, το ενδιαφέρον μου στο πλαίσιο του προπτυχιακού ήταν η εκπόνηση της πτυχιακής εργασίας με θέμα: ”Διαιτητική Πρόσληψη και Επίπεδα Χαλκού και Ψευδαργύρου σε Παιδιά.” Αργότερα, συνέχισα με τη διπλωματική μου εργασία στα πλαίσια του μεταπτυχιακού με θέμα: ‘’Διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων βιταμίνης D, σωματικού βάρους και ινσουλινοαντίστασης σε παιδιά σχολικής ηλικίας.’’ Όμως, το ταξίδι στην γνώση είναι αδιάκοπο με τις αναζητήσεις μου σχετικά με τη σφαιρική αντιμετώπιση και τον αδιαμφισβήτητο ρόλο που έχει η ψυχολογία να με οδηγεί να παρακολουθήσω το ετήσιο πρόγραμμα: «Coaching με στοιχεία συμβουλευτικής» και το πρόγραμμα: «Βασικές Δεξιότητες στο Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (NLP)» από το Πανεπιστήμιο Αιγίου. Πολύ σημαντικές εμπειρίες και γνώση απέκτησα από την πρακτική άσκηση στο Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών ”Σωτηρία” και στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μ.Τ.Σ, όπως σε διαιτολογικό γραφείο καθώς και σε χώρο μαζικής εστίασης. Η επαγγελματική μου εμπειρία αφορά την απασχόληση μου ως υπεύθυνη διαιτολόγος σε εργομετρικό, διαγνωστικό και διατροφολογικό κέντρο, όπως και σε ενδοκρινολογικό ιατρείο, σε πολυδύναμο κέντρο αισθητικής.



©2019 by All About Parents. Proudly created with Wix.com