Γιατί τα Βιντεοπαιχνίδια είναι η σύγχρονη τάση στη Θεραπεία Παιδιών;

Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν δύναμη και αυτή δεν έγκειται μόνο στην ικανότητά τους για ψυχαγωγία, αλλά  όπως φαίνεται έχουν αρχίσει να προσελκύουν πολλούς άλλους τομείς. Ένας από αυτούς τους είναι ο τομέας των θεραπευτικών συνεδριών. Λόγω της ενασχόλησης των παιδιών με τα ψηφιακά μέσα, έχει κινήσει το ενδιαφέρον μερικών θεραπευτών στο να χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία στη θεραπεία τους. Ορισμένοι για παράδειγμα, χρησιμοποιούν βιντεοπαιχνίδια για να εισάγουν προβληματισμούς, προσανατολισμένους στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούν βίντεο ή/ και ταινίες, ως εργαλεία για τη διερεύνηση θεμάτων και συγκρούσεων. Ενώ άλλοι ενθαρρύνουν τη χρήση εργαλείων γραφής σε κάποιο ιστολόγιο, για την έκφραση των συναισθημάτων του παιδιού/ εφήβου.

Η θεραπεία με βιντεοπαιχνίδια έχει βρεθεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη θεραπεία των νέων, καθώς η αλληλεπίδρασή τους με την τεχνολογία καταλαμβάνει μεγάλη διάρκεια μέσα στη μέρα τους.

Η εισαγωγή των βιντεοπαιχνιδιών σε ένα συμβουλευτικό ή θεραπευτικό περιβάλλον, μπορεί να περιλαμβάνει απλώς τη δυνατότητα στο παιδί να παίξει ένα παιχνίδι για σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να ανακουφιστεί από το άγχος. Όταν όμως εξετάζεται η χρήση των βιντεοπαιχνιδιών μέσα στη θεραπεία, μπορεί να γίνει διάκριση μεταξύ των παιχνιδιών που έχουν κατασκευαστεί ειδικά για θεραπευτικούς σκοπούς κι εκείνων που προορίζονται για το ευρύ κοινό, αλλά χρησιμοποιούνται και θεραπευτικά.

Τα βιντεοπαιχνίδια που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για χρήση σε θεραπεία, έχουν διαφορετικές απαιτήσεις από τα κανονικά βιντεοπαιχνίδια:

1.Yπάρχει διαφορά στα χαρακτηριστικά των χρηστών· δηλαδή ο θεραπευόμενος λειτουργεί ως παίκτης και ο θεραπευτής ως δευτερεύων χρήστης, συγκριτικά με τους παίκτες των κανονικών βιντεοπαιχνιδιών.

2. Οι παίκτες έχουν επίσης διαφορετικούς στόχους, π.χ. σωματική ή ψυχική αποκατάσταση, αντί για ψυχαγωγία.

3.Το πλαίσιο είναι διαφορετικό, καθώς το δωμάτιο ενός θεραπευτή χρειάζεται να προσαρμοστεί.

4.Οι πτυχές ενός θεραπευτικού παιχνιδιού χρειάζεται να είναι συγκεκριμένες, ώστε να θεωρηθούν πιο αποτελεσματικές. Για παράδειγμα να είναι το κατάλληλο είδος παιχνιδιού, να ενισχύονται στρατηγικές παρακίνησης, να εξετάζεται η πρόκληση και ο βαθμός ρεαλισμού του παιχνιδιού, σε επίπεδο που είναι κατάλληλο για τον θεραπευόμενο εκείνη τη στιγμή

Ακολουθούν μερικά παιχνίδια, τα οποία έχουν σχεδιαστεί για να βοηθήσουν στη διαχείριση της κατάθλιψης, του άγχους και άλλων προβλημάτων ψυχικής υγείας:

Hellblade- Senua's Sacrifice

Ένα βιντεοπαιχνίδι με όμορφα γραφικά, που διδάσκει δεξιότητες αντιμετώπισης της ψύχωσης (για παράδειγμα, σχιζοφρένεια) μέσα από τα μάτια μιας κέλτισσας πολεμίστριας ονόματι Senua, η οποία προσπαθεί να σώσει την ψυχή του εραστή της.

Gris

Ένα γαλήνιο και κομψό παιχνίδι χωρίς βία, που δείχνει πώς ο κύριος χαρακτήρας, ένα νεαρό κορίτσι, μαθαίνει σιγά σιγά να αντιμετωπίζει τη θλίψη και την απώλεια, μέσα από γρίφους και προκλήσεις που βασίζονται σε δεξιότητες.

Celeste

Ένα βιντεοπαιχνίδι βασισμένο στην ιστορία, που βοηθά τους παίκτες να αναπτύξουν δεξιότητες για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και του άγχους, καθώς ο κύριος χαρακτήρας μάχεται με τους δικούς της εσωτερικούς δαίμονες, στην προσπάθειά του να ανέβει ένα βουνό.

Sea of Solitude

Ο κύριος χαρακτήρας (η Κέι) γίνεται τέρας καθώς η μοναξιά, ο θυμός και τα συναισθήματα απελπισίας και αναξιότητας, την καταλαμβάνουν. Το παιχνίδι, βοηθά τον παίκτη να αναπτύξει ιδέες και δεξιότητες, ώστε ο χαρακτήρας να ανακάμψει από αυτά τα συναισθήματα.

Πώς αυτά τα βιντεοπαιχνίδια επιδρούν θεραπευτικά;

Όταν κάποιος συναντά μια ιστορία στο παιχνίδι, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αρχίσει να αισθάνεται σαν να βρίσκεται ο ίδιος μέσα στον κόσμο που δημιουργείται. Η έννοια της μεταφοράς, συμβαίνει όταν ένας αναγνώστης, θεατής ή παίκτης αποσυνδέεται από τον πραγματικό κόσμο και οι γνωστικές ικανότητες αφιερώνονται στην επεξεργασία του κόσμου της ιστορίας μέσα στο παιχνίδι.

Ο εικονικός κόσμος αποκτά άλλη αίσθηση και αξία, ενώ ο εξωτερικός στον οποίο υπάρχει η δυσκολία του θεραπευόμενου/παίκτη, απομακρύνεται.

Η μεταφορά είναι μία αποτελεσματική τεχνική, ώστε να δημιουργηθούν αλλαγές στη στάση του παίκτη, οι οποίες στη συνέχεια θα ενσωματωθούν σταδιακά και θα επαναδιατυπωθούν στο ρεαλιστικό κόσμο, υπό την συνοδεία του θεραπευτή. Ουσιαστικά, όσοι μεταφέρονται σε μια αφήγηση, περιβάλλουν τον εαυτό τους με γεγονότα που σχετίζονται με τον στόχο του προβλήματος, οδεύοντας έτσι προς την αντιμετώπιση της φύσης του προβλήματος. Με άλλα λόγια το κοντινό γίνεται απόμακρο και το απόμακρο, κοντινό!

Διαβάστε επίσης

Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν κι ένα πρόσθετο πλεονέκτημα, καθώς επιτρέπουν στον παίκτη να εξερευνήσει μόνος του τον εικονικό κόσμο, αποφασίζοντας πού θα πάει και πότε. Επιπλέον, ο ίδιος μπορεί να ενσαρκώσει έναν εικονικό χαρακτήρα σε αυτούς τους χώρους και ενεργώντας με το «υποκατάστατό» του, αξιοποιεί τους στόχους αυτού του χαρακτήρα, σα να είναι οι δικοί του. Ο παίκτης χρησιμοποιεί πληροφορίες τόσο από την αφήγηση, όσο και από τον ίδιο τον κόσμο του παιχνιδιού, ώστε να συμπεράνει την κατάσταση του χαρακτήρα του (αλλιώς avatar) και μ’ αυτές να αναλάβει άμεσο ρόλο στον έλεγχο των ενεργειών του avatar που παίζει, αντί να είναι παθητικός παρατηρητής.

Όπως έχουμε αναφέρει και σ’ άλλα άρθρα, ο κόσμος της ψυχοθεραπείας συνεχώς εξελίσσεται και εμπλουτίζεται με πολλές μεθόδους, εργαλεία και τεχνικές, ώστε να γίνεται μία καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση των δυσκολίων ενός ατόμου!

Διαβάστε επίσης

Μαρία Λούτση

Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΑΤΕΙ

maria-lou90@hotmail.com

Ονομάζομαι Λούτση Μαρία και είμαι απόφοιτη του τμήματος προσχολικής ηλικίας του ΑΤΕΙ Αθήνας. Η επαφή μου με τα παιδιά ξεκίνησε από τα πρώτα εξάμηνα της σχολής και η επαγγελματική μου εμπειρία πάνω στην αγωγή και την φροντίδα τους μετρά πολλά έτη. Πέραν της επιμόρφωση μου με ημερίδες, σεμινάρια και εργαστήρια έχω ξεκινήσει 4ετή μετεκπαίδευση πάνω στην παιγνιοθεραπεία: το παιχνίδι ως μέσο αγωγής και θεραπείας, στο Άθυρμα.