Ασχολείται το παιδί σου με τον πρωταθλητισμό; Μάθε τι πρέπει να προσέξεις

Στη σημερινή εποχή, ο αθλητισμός είναι μια πολύ σημαντική ασχολία για το κάθε παιδί. Εκτός από τα μαθήματα που μπορεί να έχει στο σχολείο, τις ελεύθερες ώρες του, βρίσκει χρόνο και ασχολείται με το αγαπημένο του άθλημα. Το κάθε παιδί θα πρέπει, πάντα σε συννενόηση με τους γονείς του – αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό, να μπορέσει να καταλήξει σε ένα άθλημα που να του αρέσει έτσι. Έτσι, και θα γυμνάζεται και θα ξεφεύγει ίσως από τα προβλήματα και την πίεση της καθημερνότητας.

Τι γίνεται, όμως, όταν το άθλημα γίνεται αυτοσκοπός για το ίδιο το παιδί και ουσιαστικά πιέζεται από τον περίγυρό του (ενδεχομένως λόγω ικανότητας) για πρωταθλητισμό;

Πολλά παιδιά, λόγω της ικανότητας τους σε πολλά αθλήματα, οδηγούνται προς τον πρωταθλητισμό. Αυτό συμβαίνει είτε από τους προπονητές τους, είτε από τους γονείς τους, είτε ακόμα και από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Ο πρωταθλητισμός είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τον αθλητισμό, ειδικά όταν μιλάμε για παιδιά.

Έχει όμως και τις θετικές αλλά και τις αρνητικές συνέπειες στην ψυχοσύνθεση του παιδιού, καθώς η ψυχοσύνθεση του παιδιού στην παιδική ηλικία μπορεί να έχει άμεση επίδραση στην ψυχολογία του καθώς ενηλικιώνεται.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν, θα επιχειρήσουμε να εξισορροπήσουμε τα θετικά και τα αρνητικά και θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα…

Γρήγορη ενηλικίωση του παιδιού

Από τη μία πλευρά, το κάθε παιδί όταν ασχολείται με τον πρωταθλητισμό δείχνει να ενηλικιώνεται πιο γρήγορα από τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντα καλό για το κάθε παιδί, καθώς όπως λένε ειδικοί ψυχολόγοι , το παιδί θα πρέπει να κάνει πράγματα της ηλικίας του. Άρα, με βάση αυτή τη λογική θα πρέπει να υπάρχουν ειδικοί άνθρωποι δίπλα στο παιδί που κάνει πρωταθλητισμό, καθώς έχει παρατηρηθεί αυτό το φαινόμενο της γρήγορης ενηλικίωσης. Κάτι το οποίο μπορεί να είναι καταστροφικό για την μετέπειτα ζωή του παιδιού και την ενηλικίωση του.

Διαβάστε επίσης

Μειωμένες κοινωνικές συναναστροφές

Το κάθε παιδί που έχει επιλέξει τον πρωταθλητισμό, έχει εκ των πραγμάτων μειωμένες κοινωνικές συναναστροφές, καθώς ο χρόνος της προπόνησης είναι πολύτιμος και η παρουσία του στο γήπεδου είναι αναγκαία για να επιτευχθεί ο στόχος του στον πρωταθλητισμό. Από τη μία πλευρά, μαθαίνει να υπακούει σε αθλητικούς κανόνες  και αργότερα ίσως σε κανόνες της κοινωνίας . Αλλά από την άλλη πλευρά, χάνει από την κοινωνικοποίηση με φίλους, γνωστούς και άλλους ανθρώπους που θα μπορούσε να κάνει άλλα πράγματα, πέραν του αυστηρού πλαισίου του πρωταθλητισμού.

Προβάδισμα στο άθλημα παρά στο μάθημα

Σε πολλές περιπτώσεις ο πρωταθλητισμός σε πάει αρκετά πίσω στη μάθηση και στο διάβασμα, καθώς δεν μπορεί το κάθε παιδί να τα συνδυάζει όλα. Έτσι λοιπόν, είναι λογικό να μένει πίσω στα μαθήματα του, αφού ο βασικός στόχος στη ζωή του είναι ο αθλητισμός και η κορυφή.

Οι κανόνες του πρωταθλητισμόυ είναι πολλοί δύσκολοι και το κάθε παιδί θα πρέπει να παλέψει διπλά για να τα καταφέρει.

Το μεγάλο δίλλημα είναι να ασχοληθεί κάποιος που μπορεί με τον πρωταθλητισμό η μήπως όχι;

Σε αυτήν την ερώτηση δεν μπορεί να υπάρξει απάντηση, καθώς είναι όλα θέμα διαχείρισης της ψυχολογίας του παιδιού, τη στιγμή που βιώνει τον πρωταθλητισμό και όχι μετά. Ας θυμηθούμε την περίπτωση της 23χρονης  τενίστριας Ναόμι Οσάκα, η οποία μετά από κάποιες επιτυχίες της στο τένις αποφάσισε να αποσυρθεί .Το αποτέλεσμα ήταν να την κατακρίνει όλος ο κόσμος του τένις, τα social media και ο περίγυρος της για αυτήν την απόφαση που πήρε.

Διαβάστε επίσης

Η Ναόμι ίσως πήρε αυτή την απόφαση γιατί κουράστηκε, καθώς είχε βιώσει τον πρωταθλητισμό από πολύ μικρή ηλικία και όπως φαίνεται ο περισσότερος κόσμος δεν μπορούσε να το αντιληφθεί αυτό. Η Ναόμι και ο κάθε αθλητής θα πρέπει στις δύσκολες στιγμές του πρωταθλητισμού να έχει δίπλα του ανθρώπους που θα τον στηρίζουν. Αλλά και ειδικούς , καθώς το κομμάτι του πρωταθλητισμού στα μικρά παιδιά, εκτός από αναγνώριση, χρηματικά έπαθλα και άλλα πολλά θετικά, μπορεί να επιφέρει και ανεπανόρθωτες βλάβες στην ψυχοσύνθεση του και κυρίως από τη στιγμή που θα ενηλικιωθεί και μετά. Πολλές φορές, αυτά τα τραύματα δε γίνονται αντιληπτά τη στιγμή που το παιδί βιώνει τον πρωταθλητισμό, αλλά πολύ αργότερα.

Επομένως, το κάθε παιδί που βιώνει τον πρωταθλητισμό θέλει στήριξη οικογενειακή. Αλλά και ειδικών ανθρώπων, που θα είναι δίπλα του και θα το βοηθούν έτσι ώστε να υπάρχει σωστή διαχείριση του παιδιού για την ζωή του.

Νικόλαος Σακελλαρόπουλος

Εν ενεργεία παίκτης μπάσκετ

Προπονητής Γ΄ Κατηγορίας

Σ.Ε.Π.Κ.Ναυπηγός Μηχανολόγος Μηχανικός